Sanatla uğraşmak herkesin katlanabileceği kolaylıkta bir iş değil.
Büyük bir emek,
Büyük bir özveri,
Büyük bir fedakârlık gerektirir.
Bütün bunları yaparsanız yeter mi derseniz cevap; yine “yok” tur.
Aynı zamanda maddi imkânlar ve tabi ki bakış ve görüş açısından oluşan bir de yetenek lazım.
Eğitim beli bir yere kadar katkı sunabilir yani anahtarı açan kilit gibi ancak bu da yetenek yoksa bir işe fazla yaramaz.
Sanatın elbette değişik alanları var ve uğraşırları bunlar içerisinde en fazla beğendikleri ile alakadar olurlar.
Bugün sizlere sanat dalı olup olmadığı uzun süre tartışılan bir konudan ve bir hem şehrimizden bahsetmek istedim.
Geçen hafta boyunca Batman Üniversitesinde sergilenen bir fotoğraf sergisi bulunmaktaydı. Sergini düzenleyicisi üniversite, sanatçısı ise bir hemşerimizdi.
Hafta boyunca sergiyi değişik kesimlerden birçok insan gezdi. Birçoğu da gözlemlerini sergi için açılan görüş defterine aktardı.
Bunlara değinecek değilim.
Benim üzerinde durmak istediğim nokta son dönemlerde sanat ve edebiyat alanına olan ilgi ve alakadır. Öyle görülmektedir ki yeterli ve huzurlu bur ortam yakalansa kentimizden birçok sanatçı ve edebiyatçı çıkacaktır. Bu dönemlerde ki girişimleri öncü girişimler olarak algılamak gerekmektedir.
Dönelim fotoğraf sergisine. Sergi belirlenmiş bir konu etrafında ki gözlemlerin fotoğrafla yorumlanmasından ibaretti. Halkın doğal yaşantısındaki karelerden oluşan bir çalışma sergilenmişti. Her fotoğrafın özelliğine göre bir de yorumlanmış ismi bulunmaktaydı.
Coğrafyamızın çocuklarının bakışları, yaşlılarını duruşları tarihe karelenmiş bir sergiydi.
Beğendiniz mi derseniz tek kelime ile evet demek gerekiyor. Hatta açıkçasını söylemek gerekirse bu kadar düzenli ve emek harcanan bir sergi beklemiyor olduğumu da itiraf etmeliyim.
Bu genel girişten sonra gelelim Hemşerimiz M.Veysi Boran ve “Gözlüyorum” adlı fotoğraf sergisinin detaylarına. Sergide kırk civarında fotoğraf sergilenmişti. Hasankeyf ile ilgili olarak hazırladığı çalışmasını saymazsak tabi. Sergilenen olgu insanların gözleri ve bakışlarındaki çeşitlilik olarak algılanmış. Bir kaç kareyi saymazsak ilimiz ve civarında yaşayan insanların ve özellikle çocukların masum bakışlarına yer verilmişti. Bu kadar değişik göz bu kadar güzel göz ile karşılaşmak ve bunları kare kare kaydetmek kolay olmamış olsa gerek. Bu özenli çalışmadan dolayı Veysi Boran’ı kutluyorum.
Burada değinilmesi gereken ikinci husus ise Veysi Boran’ın kişiliğidir. Onu yakından tanıyanlar bilirler. Etrafına ihtiyaç duymayacak bir mal varlığına sahip olmasına rağmen hiç kimseye karşı saygıda kusur ettiğini duymak pek mümkün değil. Mal varlığı ile böbürlendiğini veya kimseye hava attığını da duymak pek mümkün değildir. Efendi, saygılı, ilişkilerine dikkat eden bir insan olarak tanınır. Bu nedenle de sevilir. Bu sergi çalışması ile gördük ki vaktini sağda solda değil doğayla bütünleşerek sanat çalışmaları ile hobileri ile geçirmeyi de bu meziyetlerine eklemiş bulunmaktadır.
Dileğimiz kentimizin ekonomik ve kariyer olarak yüksek mevkilerinde bulunan insanlar da boş zamanlarını toplumsal gelişmelerle, sanatsal yaklaşımlarla, kentin kültürünü geliştiren çalışmalar yapmakla geçirsinler. Boran bu alanda örnek olmaya aday bir kişilik. Herkes kendi cephesinden bu kadarına yakınını bile gerçekleştirse kültür sanat alanında büyük bir boşluk kapanacaktır sanırım.
Bu mesajın kahvehanelerde boş boş oturarak zamanlarını geçirmekte olan insanlarımızca anlaşılmasını dilerken Veysi Boran’ı “gözlü-yorum” sergisinden dolayı tekrar kutluyorum.