Arif Arslan, Batmalı bir gazeteci ve yazar.

Daha önce -REDÛR-Uzak Yol- kitabı, şimdi de :“Sana Raman Güllük Gülistanlıktır Diyemem”

-Öykülerle Batman’ın Kısa tarihi- Arif üstadı yürekten kutlarım.

Bir dönem -80’li yıllar-Batman’da görev yaptığım için kitap çok ilgimi çekti ve o dönemlere gidip geldim.

Yeni kitabı ile hem Raman dağlarında bir gezinti yaptırdı hem de İluh’un sosyal-kültürel ve ekonomik gelişimin izlerini sürdüm.

“Hafıza-i beşer nisyan ile malüldür” öz deyişini hatırlatırcasına Arif Üstat geleceğe tarihi bir belge bırakmış yazdığı kitapla.

Aşağıdaki üç öyküyü okuyunca, “Korku kültürünü aşmak mümkün müdür?” diye kendi kendime sorguladım.

Sadece “Raman’da yaşam güllük gülistanlıktır denenemez”.

Ramanlı Reis Bey, Kısa Dalgacı Mehmet Şerif ve -Devrim- adı da güvenlik riskleri taşımaktadır anlatılan öykülerde.

Kitaptaki üç öykü:

1.Ramanlı ailesine ilişkin: 55’ler ve +9’lar Davası’ndan Belediye Başkanlığı Makamlarına,

2.İki Darbenin Okulu ve

3. Batman’ın sesi

Kitapta yer alan bu öyküler korku kültürünün toplumsal hayata dair yansıması olarak okumak mümkün.

Yazar Arif Arslan’nın öyküleri geçmişin aynası.

1950’li yıllar.

Çok partili döneme geçiş yılları.

Sait Ramanlı ilk belediye başkanı seçilmiş.

Daha sonra başına gelmeyen kalmamış.

Ailecek siyasi sürgün yaşan Ramanlı ailesi.

Bir vesile ile halkın iradesiyle tekrar seçilir

Ne yazık ki korku kültürü o dönemlerde

İktidar ve muhalefetin siyasi sınırını aşıp politik kurumlardan bağımsız olarak bazı kişi ve konular konusu bir güvenlik sorunu haline gelmiş gibi okudum

Arslan’nın öykülerinden.

Güvenlik elbette önemli ve toplumun temel değeri.

Öyküden çıkarılabilecek anlam;

O dönemlerde başta hükümet politikaları olmak üzere her türlü girişimin meşru kılınması mümkün haline gelmiş olması.

O zaman ki hükümetler toplumun güvenliğini sağlama adına uygulamalar yapmış.

Risk içeren her şeyi yasaklamışlar.

Ramanlı Reis Bey’in başına gelenlerle anlatılan öykü bir hayal ürünü değil gerçek.

KORKULAN AD: “DEVRİM”

Çalkantılı dönemlerde korkulan şeylerden biri de isimler.

Bunların en belirgini Arslan’nın kısaca öyküsünü yazdığı DEVRİM adı.

Daha sonra gelen hükümetlerin siyasi politikaları gereği adı MEHMET AKİF ERSOY olarak değiştirilmiştir.

Oysa Devrim okulundan binlerce kişi mezun olmuştur.

Hatıraları halen yaşamaktadır.

Kimse İstiklal Marşı yazarımızın adına karşı değildir.

Başka bir okula adı verilebilirdi.

Bir okulun adını itibarsızlaştırmak niye diye aklına sorular geliyor insanın öyküyü okurken

Ad değişikliği yapılırken okul mezunları ne yapmıştır?

Anlaşılan okula ziyaret etmeyi bile çekinmişler, okula ziyaret eden bir öğretmenin sohbetinden anlaşılan.

GÜVENLİK RİSKİ: BATMAN’IN SESİ

Öyküde anlatılan Batmanlı Mehmet Şerif’in serüvenidir.

Bir dönem ajanları -haber bültenlerini- dinlediğimiz radyolar,

Sonra siyah beyaz televizyonlar başında geçirdiğimiz günler.

Kısa dalga radyoda yayın yapma ve yok edilme öyküsü Mehmet Şerif’inki.

En çok da o dönemin bülbül sesinden

Türkü yayını.

Herkes türkü dinlemek için o saatte radyolarının başında.

Ama bu serüven yarım bırakılmıştır.

Binbir emekle kurulan teçhizat yok ettirilmiştir kendisine.

Müsadereden öte bir şey denilebilir.

İnsanlar ve toplum korkutulmuştur.

Korku içindeki bir toplum, riskin kendisini ortadan kaldıramasa bile, her davranışı mahkum eder.

Oysa Mehmet Şerif, tutkusu uğruna bir risk almıştır.

Risk almak çoğu zaman olumlu ve yaratıcı bir girişimdir.

O dönemden bu yana ne yazık ki riskleri yasaklama yüzünden araştırma ve deney yapma ruhu da ölüyor.

Anlaşılan Mehmet Şerif hem korku kültürünün hem de güvenlik kurbanı olmuş.

Toplumsal güvenlik kurallarına uymayan herkes bir gün “bizi riske atıyorsun!” suçlaması ile karşılaşabilir.

O devirler geçmesine rağmen günümüzde de bütün kamusal ve özel mekanlar güvenlik açısında inceleniyor.

Güvenlik gündemi kesinlikle kişisel güvenlikle ilgili risklerle sınırlı değil.

Bu açıdan bakılınca büyük olan tehlikelerin yanında kişisel-Ramanlı Reis Bey ve Kısa Dalgacı Mehmet Şerif ve sözcüksel -Devrim- riskler hiç kalır.

Arslan’nın Kitabı’nı bir de korku kültürünün aşılması yönüyle okumak da mümkün.