*Beşiri ilçesine bağlı Uğurca (Qorik) köyüne 35 yıl sonra ‘Tersine Göç’ başladı. Babatoprağına villalar yapan Ezidi’lerin dönüşleri muhteşem oldu…

*Eski köy muhtarı Yusuf Tağay, doğup büyüdüğü Uğurca (Qorik) köyünde geçen günleri anlatıyordu; “Burası çok eski bir yerleşim birimi. Adı yetişmemiş üzüm anlamına gelen köyümüzde 80'li yıllarda yaklaşık 65 hane vardı. İki haneye düşmüştük, şimdi ise o eski köy sakinleri dönmeye başladı. Bu da bizi mutlu ediyor...”

QORIK’TA GERİDE KALAN ANILAR

Beşiri’nin ‘Uğurca’ diğer adıyla (Qorık) yetişmemiş üzüm anlamına gelen eski yerleşim birimindeydik. Sayısız kez gittiğimiz bu köydeki çok anı ve hikayeler var.

12 Yıl önce Suriye’deki iç savaştan kaçıp Beşiri-Uğurca (Qorik) köyüne yerleşen 5000 kişinin sığındığı yerdi Uğurca.

2 ve 5 Yıl süreyle burada kalan Şengal’deki Ezidi’lerin çoğu Avrupa yolunu tuttu. Kala kala 4 ailenin kaldığı Uğurca’nın eski sığınmacı kampını dolaşırken eski yerleşim biriminde ‘Ses’sizlik hakimdi.

Sanki o sığınmacılar hiç uğramamıştı Qorik’a ama binlerce sığınmacının ayak izleri hala orada.

O kampta top oynayanların, Erbane eşliğinde halay çekenler, çocukların koşuşturma sesleri ve de geceleri geç saatlere kadar süren şevberkler...

Hepsi birer anı kaldı Uğurca yani Qorık’ta.

QORIK ORTASINDA BİR OKUL

Uğurca köyünün eski Muhtarı Yusuf Tağay’la eski kamp alanında dolaşırken, bir yanda 1962 yılında açılan ilkokul binasının önüne bulduk kendimizi.

60 Yıldır dimdik ayakta olan 5 derslikli eğitim yuvasının dili olsa da konuşsa.

Bu eğitim yuvasında kimler mezun olmamış ki.  Avrupa’ya göç eden Beşirili gurbetçilerin yüzde 60’ı bu eğitim yuvasından mezun olmuş.

Eski muhtar Tağay, bizi tarihi okulun eski yıllarına götürüyor.

“Okulumuzda yıllar önce Karadeniz-Taşköprülü öğretmen Hasan Uzun vardı. Karadenizliydi ama bizden biriydi. Ana okul ve iki de ilkokul öğretmeni de vardı okulda. Muğlalı Halil Kargın ve eşi Hülya Kargın, 8 yıl süreyle köyümüzde kaldılar. Yaz tatillerinde bile memleketlerine gitmek istemiyorlardı. Anlattığım yıllar 70 ve 80’li yıllardı. Okulumuzda ise 70 kadar öğrenci eğitim görürdü. 1982 Yılında da Siirt’e bağlıydık. Batman da Siirt’e bağlıydı, o zaman Siirt vilayetinde ilk ana okul köyümüzde açılmıştı. Dönemin Siirt Valisi Musa Atik’in katıldığı bir törende 13 Mart 1980 tarihinde köyümüze elektrik verildi.”

Eski Muhtar Yusuf Tağay, yıllar öncesinin şen olan köyünü anlatırken hüzünleniyordu.

“Keşke o eski köy ortamı olabilse…”

 Yine de Tağay’ı umutlandıran bir manzara vardı.

Artık 35 yıl sonra doğduğu topraklara gelen akrabaları vardı Tağay’ın.

UĞURCA ESKİ GÜNLERİNE DOĞRU

1982-1984 Yılları arasında muhtarlık yapan Yusuf Korkmaz’ın çocuklarından İbrahim Korkmaz, henüz 8 aylık bebek iken ayrıldığı Uğurca (Qorık) köyünde doğduğu eski evin önünde muhteşem bir villa yapmış.

Son bir yıldır Almanya-Batman arasında mekik dokuyan İbrahim Korkmaz, 1980’lerde son kez Beşiri’de babası ile çektiği siyah-beyaz karede kardeşleri İhsan, Edip ve Emin’le olan fotoğrafı bize gösterip bizleri 40 yıl öncesine götürüyor.

Doğduğu köyüne ahde vefa görevini yapan İbrahim Korkmaz anlatıyor;

“Almanya’daki bu köyde oturanlarla yine 150 kişiden oluşan WhatsApp grubu kurduk. Grubumuzun ismini de 'Aydınlık Köyümüz' olarak koyduk. Avrupa’daki tüm çevremiz bu grupta var. En azından dayanışma ve kaynaşma kültürünü aramızda yaygınlaştırmaya çalışıyoruz. Yine bir internet sayfası kurduk. Bu sayfada büyüklerimizin fotoğrafları da var. Amacımız yeni jenerasyonun büyükleri hatırlamasıdır.”

“Köyümüzü güzelleştirmek için de çalışacağız” diyen İbrahim Korkmaz, bakın neler diyor;  

“Son 7 ayda villa tarzında bir ev yaptık. Benimle birlikte Fransa ve Almanya’da kalan köylülerimiz 3 konutu rakamı 800 bin TL ile 1 milyon TL arasında olan birer konut yaptık. Biz köye modern bir hava yansıtmak istiyoruz. Bu konutlarla birlikte sosyal donatılar, çocuk oyun alanları ve alt yapı sorunlarının çözümü konusunda da destek bekliyoruz. Köyümüzü daha da güzelleştirmek için kolları sıvadık. Babam 4 yıl süreyle muhtarlık yaptığı Uğurca’da dedem de kısa bir süre bu görevi ifa etmişti. Biz de üzerimize düşen görevi yapmaya çalışıyoruz.”

İşte Uğurca (Qorik) köyünde tersine göçün manzarası.

“ANAVATANIMIZDAYIZ ARTIK…”

İbrahim Korkmaz ile birlikte ‘Ana vatan’a dönüş yapan Mustafa Korkmaz ve İzzet Talay da ‘dönüş’ hazırlığında olduklarını söylüyorlar ve ekliyorlar;

 “-Biz yıllar sonra köyümüze döndük. Bazı koşullar yüzünden yıllar önce buradan ayrılmak zorunda kalmıştık. Biz orada büyüdük ama kültürümüzden taviz vermedik. Gelenek ve göreneklerimizi koruduk. Yeni jenerasyonunda burayı unutmaması için şimdiden köyümüze dönüyoruz. Terk ettiğimiz köyümüzü onarmak için kolları sıvadık. İlk etapta üç modern konut yapıldı. Bu modern konutların devamı gelecek. Bu ortam çok hoşumuza gidiyor. Burada huzur var. Biz burayı gelirken de kimseyle hiç bir sorunumuz yok. Sadece terk ettiğimiz tapulu malı topraklarımıza ev yapmak istiyoruz. Herkesle kardeşçe ve hoşgörü bir ortamda yaşamımızı sürdürmek istiyoruz. Avrupa bizi yordu, artık topraklarımıza dönüyoruz…”

İşte Beşiri ilçesinin Uğurca köyünde güzel şeyler oluyor dedirten güzel gelişmeler…

Sağlıkla kalın…