Sağlık Hizmetlerinin özelleşmesi ile insanımızın bu hizmetlere hızlı ulaşabilmesini sağladı. Bununla beraber doktorunu seçme hakkı gibi çok az ülkede bulunan bu hak sağlık kalitesini arttırdı.

                Buraya kadar her şey güzel. Lakin özel hastaneye gitmekle özel hizmet görmüş olmuyorsunuz. Doktorların bir an önce işlerini bitirmek istemelerinden mi, insanları kapı önünde daha fazla bekletmeme isteklerinden mi bilemiyorum, nedense bir anda birkaç hastayı birlikte içeri alma alışkanlığından vazgeçmiyorlar.

                Oysa her hasta özeldir. Sadece doktoruyla paylaşabileceği bilgileri vardır ve bu bilgileri içerde başka hasta varken doktoruyla paylaşmak istememektedir. Bu nedenlerden dolayı derdini anlatamayan nice hasta vardır. Doktor bir anda bir hastanın tahlillerini kontrol edip sonuçları hastaya açıklarken yan tarafında da diğer hasta çoğu kez yanında eşi ile veya yakını ile beklemektedir. Dolayısıyla orda konuşulanların hepsine istemeden de olsa kulak misafiri olmaktadır. Özellikle bayanların bu konularda sıkıntıları olduğu bir gerçek. Doktorlarımız aynı anda birkaç hastayı içeri almakla zaman kazanabilirler ama, insanların gönüllerini rahatlatmadıkları bir gerçektir. Acaba bunu yapmakla diğer hastaya “kısa kes, sırada bekleyenler var”  mesajımı verilmek isteniyor? Böyle yapmakla doktorlarımızın zamanını çalanlar olabilir, ama bunu önlemenin yolu bu mudur?

                Özellikle Batman´da bazı branşlarda yoğunluk olduğu bir gerçek. Kadın Doğum, Çocuk, Dahiliye gibi branşlarda hastalar doktor kapısına yığılmakta, bazen içeride hasta varken içeri girilmektedir. Bu sorun çoğu kez hastane yönetiminin profesyonel olmamasından kaynaklanmaktadır. Bazı hastanelerde ise dost ahbap ilişkileri ile kapıda görevli personelin tanıdıklarını sırasız almaları da ayrı bir sıkıntı. Hani randevu vardı? Hani özel hastanede herkes özeldi?

                Kurumsallaşma büyük küçük her işletme için gereklidir. Özellikle her gün farklı insanlarla muhatap olan kurumlar için kaçınılmazdır. Belli ilkeler ve kuralların geçerli olmadığı kurumlarda başıboşluk ve disiplinsizlik baş göstermeye başlar. Her personel başına buyruk kesilir. Kimse kimseyi saymaz. Özellikle aile şirketi ve aşiret işletmesi görünümünde olan kurumlarda, personel işini yaparken adeta size küfreder gibi davranmaktadır, mutsuzluğunu, sorunlarını hareketleriyle müşteriye yansıtmaktadır.

                Ve hastanelerimizdeki müzmin sorunlardan biri de sıraya girme sorunudur. Gerçi bu bizim milli sorunumuzdur. Eğer hizmet alıcılar bu bilinçte değilse, sıraya girerek istediklerini alma kültürüne erişmemişlerse, kurum yetkilileri bunun çözümünü de üretmelidirler. Bankoların önüne boyalı alanlar belirlenerek insanların belli bir düzende sıraya girmelerini sağlayabilirler. Yapışık düzen sıraya girme, personel bir müşteri ile konuşurken araya girme birer nezaketsizlik örneğidir.

                Değişim sadece çok katlı apartmanlar, lüks arabalar ve ışıklı mekânlarla olmaz. En büyük değişim zihniyet planında olan değişimdir.