*O, bizim ailemizin yaşayan tarihiydi. Merhum babamın amcazadesi Nuri amca ailemiz gibi benim için de çok özel bir insandı. Ailemizin rusipisi Nuri amca ben de derin izler bırakan çok değer verdiğimiz bir büyüğümüz…

*Çocukluğumda evimiz Bağlar Mahallesi, Komando Caddesi’ndeydi. Onların evi de Atatürk Parkı’nın bitişiğindeydi. Akşamları babamın etrafında toplanan eski köylülerimizin şevberk sohbetlerine katılanlardan biri de mutlaka Nuri amca olurdu…

ÖRNEK BİR AİLE REİSİYDİ

Aile büyüklerimizin yaşamlarının yarısı Bismil’in köylerinde yarısı da Batman’da geçti.

60’lı Yılların başında Batman’a geldiğimizde petrol şehrinin nüfusu 5000 ila 10 bin arasındaydı.

Aile büyüklerimiz, o zamanlar Batman’ın ücra mahallelerini tercih etmişlerdi.

Kimi Bağlar, kimi Bahçelievler, kimi 19 Mayıs kimi de Sağlık Mahallesi’ne yerleşmişti.

Belki de geleneksel bağlarından kopmadan aynı şekilde devam etmesi için, hep bir arada ve biraz da şehirden uzakta olmayı tercih ettiklerinden dolayı o mahallelere dağılmışlardı.

Aile büyüklerimiz, gelenek-göreneklerine sıkı sıkıya bağlıydılar.

Aralarında küskünlük olmazdı.

Evler uzak yerlerde olsa bile hep birbirlerine gidip gelirlerdi.

Gece yarısına kadar süren o koyu sohbetleri dinler, öyle yatardık.

Ki o geceler, bedenimizin ve beynimizin en değerli besinini aldığımız sımsıcak gecelerdi.

Nuri amca gece yarısı demeden 70’li yıllarda iki mahalle arasındaki 5 kilometrelik yolu yaya kat ederdi.

Bizim tarihimizde bir yakınını görmeye, hep birlikte olunan sevgi duygu dolu sohbetleri dinlemeye gidildiğinde araçla gitme gibi bir düşünce belirmezdi hiç kimsenin kafasında, çıkar giderdi.

Asla birbirlerinden kopmazlardı.

Hele merhum babamın amcazadesi Nuri amca, eskilerden hiç mi hiç kopmazdı.

Eskileri görünce; bırakmazdı.

Ailemizin Bismil’den Batman’a geliş öyküsünü anlatırdı bize.

Olgun yaşlarımda onu dinlemek ve eski anıları, geleneklerimizi harmanlanmış yaşanmışlıkları dinlediğimde çok şanslı olduğumu hissediyordum, hala da öyle hissediyor ve çok mutlu oluyorum..

O DOYUMSUZ ŞEVBERKLER

Sonradan Atatürk Parkına yakın yere yerleşen birinci derecede akrabalarımız amcam merhum Cemil Arslan ile amcazade Nuri Amca, bize çok uzaktılar ama bu uzaklığın fiziki uzaklıktan başka hiçbir hükmü yoktu.

60 ve 70’li Yıllarda Batman’da araç sayısı 100’ü geçmezdi.

Ne çiftçilerde ne de vatandaşlarda araç yoktu, tek tük kişide vardı.

Nuri Amca ve Bağlar Mahallesi’nde oturan akrabalarımızdan merhum Sadık, Arap, Sırrı,Rıfat ve Şükrü gibi aile büyüklerimiz, evimizin bahçesinde toplanır, sıcak yaz gecelerinde gece yarısına varan şevberk sohbetleri sürerdi.

O sohbetlerin hiçbirini kaçırmayan Nuri Amca’ydı.

Çocuktuk biz, onları dinler; öyle uykuya dalardık.

Ne güzel bir anı değil mi?

Duygu ve dostluk dolu günleri yaşamış olmak çok büyük bir değer ve kazanımdır.

HER ŞEY İNSAN SICAKLIĞINDA PAYLAŞILIRDI

O Sohbetleri bölen, ne TV ne de cep telefonları vardı.

Her şey insan sıcaklığında paylaşılırdı ve her şey doğaldı.

Herkes içindekini hiçbir kaygı duymadan, yanlış anlaşılma, alay konusu olma korkusu olmadan, sevgi dolu bakışların ışığıyla dökerdi ortaya.

O güzel insanlar buluştuklarında, hep terk ettikleri eski topraklarına olan özlemlerini anlatır, arada bir  misafirliğe gelen Dengbejler de stranları söyleyerek geceyi daha coşkulu, şen ve en çok da duygulu anlar yaşatırdı o toplanılan bahçemizde.

Nuri amca, eski köyleri ve tarihi bilen bir büyüğümüzdü.

Son dönemlerde sağlık sorunu yaşıyordu.

Bayramlarda ve her fırsatta onu ziyarete giderdik.

Tedavisi Batman Eğitim ve Araştırma Hastanesi’nde sürüyordu ama ne yazık ki hastalığın zulmüne daha fazla dayanamadı ve önceki gün onu son yolculuğuna uğurladık.

Bizim için çok önemli bir tarihti.

Her ölüm ucuzdur ama bir yaşının ölümü çok acıdır.

Çünkü yaşlı bir akrabanızın ölmesi tarihimizin sayfasını bir daha açılmamak üzere kapatıyor.

Ne acı değil mi çevrenizde geçmişinizi anlatacak bir büyüğünüzün olmaması...

Nuri amcayı sonsuzluğa uğurladık, o yok artık.

Onu tanıyan diğer özelliklerinin yanında onu mücadeleci ruhunu hatırlayacak hep.

Bilge bir insanı ve aile büyüğümüzü kaybetmenin hüznü içindeyiz.

Allah rahmet eylesin.

Mekanı cennet olsun...