ROJNAMEYA HEMDEM (*)
                       (ÇAĞDAŞ GAZETE)
 
                    Hinek tişt an jî bûyerên ku meriv di pêşde nabîne û liqa wan dibe, em ji wan re dibên “rasthatin.”
                    Texlît texlît rasthatin di jiyana insan de hene. Hinek ji wan dibin êş, hinek ji wan jî weke mizgîn derdikeve pêşberî meriv;  dibe dilxweşî û di dilê merivde cih digre.
                    Rojnameya “Hemdem” (ÇAĞDAŞ) ku a neha di destên we de ye, di jiyana min de rasthatineke visa, bi bextewarî cih girtîye.
                    Ez û wî berî 28 sal em liqa hev bûn.
                    28 sal berê ne ew rojname bû, ne jî ez siyasetvan û nivîskar bûm. Em herdû jî di destpêkê de bûn û ne bûbûn xwedî ev nasnaman. Rehmetîyê Enver (Kekê Arif) di hewildanek de bû ku rojname derxe. Ez jî gava yekemîn davêtim da ku bi kevim jiyana siyasetê. Êlih di wê demê de ne wilayet; navçe bû. Lê navçe kî gelek mezin bû.
                   Pişti 12 Êlûnê.
                   Xwelîyê mirinê ku bi ew darbê faşist hatibû reşandin, hêdî hêdi li ser gel radibû. Di heman demê de siyaset jî di vedijî.
               Sala 1984 bû.
               Hilbijartin dê çêbûya. Hilbijartinê “heremî”. Partiyên siyasî amadakariyên hilbijartinê di kirin.  Li Êlih partiya Erdal İnönü (SODEP) jî hêj dê vebûya. Di wê demê de ez hîna jî di Vekaletên Xebatê’de müfettiş bûm. Lê belê dilê min di siyasetê de hebû. Pişti hewildanek ez ji memûrtîyê veqetiyam û li Êlihê ez bûm serokê SODEP’ê û di heman demê de ez bûm berendamê şaredarîyê.
       Tam di vê esnayê de ez û rehmetîyê Enwer me hev nas kir. Di demeki kin de kefa me gelek ji hevre hat, em bûn hevalek ji dil. Ji rojnameya xwe re li “nav”ek di geriya.  ji min jî xwest. Bi rastî çend nav berhev kiribû, peşniyarê min jî“ÇAĞDAŞ” bû. Çend roj pey de weke her car birê wî yên biçûk Arif jî pê re hat cem min, got, “Me navê ku te gotî eciband.”
       Ez gelek kêfxweş bûm. Min got, “Ser xêrê!..”
       Têkiliyê min û Çağdaş’ê bi vî hawê çê bû û ji ew roj û heya îro bi hevaltiyek bê hempa berdewam dike.
       Di jiyana min de rasthatinêke weha ku pir bi nirx, ji min re bû bextewariyek bê dawî.
       Ez bawer im heya em li dinê bîn dê nê ji bîr kirin.
       Digel nêçe nêçe 28 saliya li pêşiya me.
       Û weke 28 salê ku çû; bi serkeftin..                
       --------------------
       (*) Türkçe çevirisi aşağıdadır.            
            
ÇAĞDAŞ GAZETESİ
              (ROJNAMEYA HEMDEM)
 
         Önceden öngörülmeyen bazı şey ve olaylar vardır ki karşılaştığımızda biz onlara “tesadüf” deriz.
       Türlü türlü rastlantılar var insan yaşamında. Bazıları acı olur, bazıları da müjde gibi insanın karşısına çıkar. Bir güzellik, hoşnutluk olarak insanın içinde yer eder.
       Elinizdeki gazete (ÇAĞDAŞ), yaşamımda mutlulukla yer eden böylesine bir rastlantıdır.         Benle o 28 yıl önce karşılaştık.
       28 yıl önce ne o gazeteydi, ne de ben siyasetçi ve yazardım. İkimiz de işin başlangıcındaydık, ne o ne de ben bu kimliğimizin sahibi değildik. Rahmetlik Enwer (Arif’in abisi) gazeteyi çıkarma çabasındaydı. Ben de siyaset dünyasına girmek için ilk adımımı atıyordum. Batman o zaman il değildi; ilçeydi. Ancak büyük bir ilçeydi. 
            12 Eylül sonrasıydı.
            12 Eylül faşist darbesiyle halkın üzerine serpilen ölü toprağı yavaş yavaş kalkıyordu. Aynı zamanda siyaset de canlanıyordu.
           1984 yılıydı.
           Seçimler olacaktı.“Yerel” seçimler. Siyasi partiler seçim hazırlığındaydılar. Batman’da Erdal İnönü’nün partisi (SODEP) yeni açılacaktı. O sıralar ben halen Çalışma Bakanlığında müfettiştim. Fakat siyasete eğilimliydim. Girişimden sonra memuriyetten ayrıldım, hem partinin İlçe başkanı ve hem de belediye başkan adayı oldum.
       Tam bu sırada rahmetlik Enwer’le tanıştık. Kısa zamanda bir birimizi sevdik, içten arkadaş olduk. Kuracağı gazetesine bir “isim” arıyordu. Benden de istedi. Doğrusu, birkaç isim de toplamıştı, benim önerim de “ÇAĞDAŞ”tı. Birkaç gün sonra her zamanki gibi kardeşi Arif’le bana geldi ve “Senin söylediğin ismi beğendik” dedi.
       Çok sevindim . “Hayırlı olsun!..” dedim.
       ÇAĞDAŞ’la olan ilişkim bu şekil oldu ve o günden bu güne kadar eşsiz bir arkadaşlıkla sürmektedir.
       Böylesine çok değerli bir tesadüf yaşamımda sonsuz bir mutluluk oldu.
       İnanıyorum ki yaşadıkça unutulmayacaktır.
       Nice nice önümüzdeki 28. yıllara..
       Ve geçen 28 yıl gibi başarıyla..