“Boru”,”Kağıt Parçası” derken acaba Başbakan Yardımcısı Bülent Arınç´a planlanan suikast için ne denilecek diye merak ediyordum.

            Dört gün sonra yapılan ve ne içerdiği anlaşılmayan bir açıklamadan sonra, sanırım tek bir yol kalıyor geriye. O da Genelkurmay Başkanı´nın istifa etmesi.

            Birbiri ardınca gelen intihar olayları konusunda hiçbir açıklama yapılmıyor. Bu subaylar durup dururken neden bu yolu seçiyorlar? Eğer cuntanın uzantıları orduya bu kadar sızmışsa durum çok vahim demektir.

            Bunları araştırmak, sorumluları adaletin önüne çıkarmak gerekirken, millete, basına ve savcılara gözdağı veriliyor. Ancak ne bu millet eski millet ne de bu basın eski basındır.

            Bu aşamada Hükümet de kamuoyunun beklentilerine cevap veremediği bir gerçektir. Millet bu olup bitenleri sabırla seyretmekte ancak bu sabrın da bir sonu olduğu muhakkaktır. Daha doğrusu ilerde olabilecek olumsuz durumlar karşısında Hükümetin bir mazereti kalmayacak bu gidişle.

            Her alanda açılımın gündeme geldiği, demokratikleşme çabalarının hız kazandığı bu ortamda en önemli açılımın genelkurmay Başkanlığı´nın Milli Savunma Bakanlığı´na bağlanmasında olacaktır. Siyasete bu kadar müdahil bir ordunun olduğu bir ülkede demokrasiden, hukukun üstünlüğünden bahsetmek abes değil mi?

            Kafes eylem Planı ile kaos yaratmak isteyen cunta, planları deşifre olduğu için ne yapacağını şaşırmış vaziyette sağa sola saldırmaya başlamıştır. Suikast planı ile ilgili gözaltına alınanlar rahatlıkla serbest bırakılmış, adeta olayın izleri silinmek istenmiştir.

            Bu insanlar ne yapmak istiyor? Neden ülkenin huzura kavuşmasını istemiyorlar? AK Parti Hükümetinin gitmesini neden bu kadar çok istemektedirler? Sandıkta götüremediklerini silah ve baskılarla mı götürecekler? Ülkenin yıllardır karşı karşıya kaldığı sıkıntıların bitmesini neden istemiyorlar?

            Gelecek günler çok şeye gebe. Herkes kartlarını açmış beklemekte. Dileğimiz hayırlara vesile olacak gelişmelerin olmasıdır. Bunun için demokrasi ve barış çağrılarını tekrar yenilemek, zalime karşı onurluca durmak, mazlumlara sahip çıkmak hepimizin görevidir.