Dijital çağın çocuklarına
şimdi her şey daha kolay.
Geçmişte atalarımızın hayatları
mücadele ile geçti hep.
Gündelik hayat kaygısı.
Bu gün hepimizin karnı az çok doyuyor.
Çok şükür!
Ne var ki hayattan memnuniyetsizlik
Had safhada, herkeste.
Temel mesele para biriktirememek.
Arzu ettiğimiz bir şeyi alamamak.
Ev ve arabaya para yetiştirememek…
Durum gerçekten umutsuz mu?
Evet, kendimiz ve başkaları…
Ben ve sen!
Sende var, bende niye yok?
Karşılaştırma her alanda.
gerçekten kötü ve umutsuz hissetmeyen
kim kaldı?
Hiç kimse farkında değil.
Küresel dünyada,
küresel dev bir fare yarışındayız sanki.
Hangimiz en öne geçecek?
Hesap kitap bunun üzerine.
Anlamsız bir yarışta koştuğumuzu
anladığımız an yaşlanmışızdır.
Benim için hayatımın son demleri.
Maalesef hayatımızın gerçeği budur.
Tavsiyem: Şu kısacık hayatta yarıştan çekilmek.
Kendiniz ve yakınlarınız için
gerçekten önemli olan
,anlamlı bir şeyler yapmak.
Bir kere düşünün!
Hayatımız çok kısa.
Ulaşılmamış bir hedef için
endişelenmeye değer mi?
İşler istediğiniz gibi gitmediğinde veya
hedeflerinize ulaşamadığınızda
cesaretiniz kırılmasın hemen.
NİNEMDEN ÖĞRENDİKLERİM
Bir an için nineni, dedeni ve hatta
anne babanı düşün.
Amaçları; Günlük yemeğinizi tabağınıza koymaktı.
Bizi eğitmek, ihtiyaçlarınızı karşılamaktı.
Bunun için katlanmadıkları zorluk hiç bitmedi.
Onlar için hayat mücadeleydi hep bizler için…
Aslında şimdiki çocuklar şanslı nesil.
Geçmişe kıyasla işler gerçekten kolay.
Bu göreceli durum size güç ve
cesaret vermiyorsa başka ne isteyesin ki?
Elbette hayattaki hedeflere ulaşamamak
huzursuzluk kaynağı.
Hatta kötü bir şey.
Tamam kötü hisset, etmesine de
bu son fırsat değil ki.
Kötümserliği bırak ve
bir sonraki hedefe odaklan.
Yapamadığımız şeyler için
ağlamak mı?
Boş ver, ağlama değmez hayat.
İnan hayat çok kısa.
Her başarısızlıktan veya
başarıdan sonra hayat
o noktada yeniden başlar.
Hayat bir yolculuktur çünkü.
Başarılı bir işten sonra da yola devam.
Tek bir başarıya ulaşmak,
Sür git ona yaslanmak
başarıyı anlamsızlaştırır.
-àDevam edecek.