Çok yıllar oldu,

köyde uzun kalmayalı. Babamın vefatına kadar. Bu kez tam bir ay.

Köyde hısım-akraba, konum komşu derken hızlıca geçen günler. Eskiden bir iki gün, sonra İzmir yolcusu. İş başı.

1970’li yıllarda Üniversite.

Büyük şehirler.

Köy hayatı şehirden göründüğü gibi değil. Son moda eğilim

şehirden köye dönüş.

Kanımca hülyadan ibaret.

Bayramda seyranda,

yaz mevsimi ve

izin aylarında köyler şenleniyor. Gurbettekiler geliyor.

Hasret gideriyorlar.

Ah şu dağ, ah şu tepe.

Bu pınar, şu çeşme.

Şu amca, bu dede.

Arkadaşlar,dostlar.

Hala, teyze

Ana baba diye

sayılı günler geçiyor!

Köy hayatı zordur.

Önce gençler eyvallah derler.

Çekip giderler.

Sonra işi gücü olanlar.

Geride yaşlı ana babalar.

Tek başlarına.

İŞLER GÜÇLER

Bağ bozumu çoktan bitti.

Pekmezler kaynadı.

Tarladaki domates-biber toplandı.

Çünkü havalar soğudu.

Kırağı mahsülü kavuracak.

Kış hazırlıkları,

yakacak tedariki telaşı.

Sobalar.

Uzun bir kışa hazırlık.

Yağmur yağarsa Ekim’de, tarlalar sürülecek. Ekinler ekilecek.

Yeniden bahar gelecek.

Hayat ve doğa canlanacak.

Bu devran böyle sürüp gidecek.

Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.
Avatar
İlker Nalbant 2022-10-05 00:13:46

Ramazan bey kardeşim çok güzel anlatmışsınız köylerimizi ve oraya geleleri ve geri dönerken yalnız bıraktıkları ana babaları.teşekkürler
Memleket Batman mı?