JURNALIST VE JURNALISM

 

 

Haftada ya da iki haftada bir yazı yazdığım Batman Çağdaş gazetesinin “yazarlarından” birinin yazısına takıldı kafam.

 

Mahlas kullanan “gazeteci” şöyle yazmış benim de yazdığım gazetede…

 

Sataşmayı, belden aşağı vurmayı, ipe-sapa gelmez konuları işlemeyi kendine şiar edinen bu zati namuhtereme cevap yazmak gereği duydum ben de. Çünkü cevap hakkı doğuran bir yazı bu…

 

Bu toplumun aydınlarına, kurumlarına ve değerlerine saldırarak onlara çamur atmanın ne ilk ne de son örneğidir bu son yazdıkları.

 

 

Bu güne kadar yazmış olduğu yazılara bakıldığında, içinde bulunduğumuz düzende kendine Mitolojik bir paye çıkaran bir Anka kuşu sanırsınız onu.

 

 

Eminim, yerimde siz de olsanız üç-beş satır yazı yazarak cevap vermeye çalışırdınız.

 

Bu güne kadar yazdıklarımı okuyanlar çok iyi bilirler ki yazdıklarımın konuları bireyler değil, sistemler, ideolojiler ve faşizan yönetimlerdir. Kaldı ki hiçbir zaman kendimi bir gazeteci ya da yazar olarak tanımlamadım.

 

Ben ve benim gibilerin yaptığı ise sistemi ve onun uygulamalarını irdeleyerek yorumlamak ve yazmaktır. Amacım, yaşam alanında sorumluluk sahibi onurlu her aydın gibi, korkusuz, yalan-dolansız düşünce ve fikirlerle yazı yazarak düşüncelerimi paylaşmak olmuştur.

 

Benim için hayatın en zor anı kendimi anlatmak için çabaladığım andır. Bana sorulmadığı sürece şimdiye kadar yaptıklarımla ilgili olarak beyanatlarda bulunmak ve onları CV’ de olduğu gibi sıralamak gibi bir âdetim olmamıştır. Olamaz da…

 

Yaşamım boyunca İnsan Hakları Mücadelesinde fiili olarak yer aldım ve bu felsefeyi şiar edindim.

 

 

Yazı yazmak bazen kişinin kendini dinlemesi iken bazen de kendini dinletmesidir.

Düşüncelerine yön ararken, yolunu bulmasıdır bazen. Bazen de bulunulan yolda yürümek için çoğalma isteğidir insanın.

 

 

Kolay değildir yazabilmek, “yazar” olmak.

 

Önce okur-yazar olmak gerekir, ama neyi okuyup neyi yazacağın çok önemlidir.

Eğer okuduğun şeylerin yaşadığın dünyada hiçbir kiymeti harbiyesi yoksa yazdıklarının da bir ehemmiyeti yoktur, Doğruyu okuyacak, doğruyu yazacaksın!

 

Sonra yaşadığın coğrafyada toplumcu-gerçekçi olacaksın!

 

 

Bilimsel yargılarla düşünecek onurlu bir insan olarak tavırlı, tepkili ve taraf olacaksın.

İdeolojin, bilgin ve aydın tavrın insanlık için mıskalı zerre de olsa aydınlık olacak.

Doğruyu görecek ve doğruyu yazacaksın. Marks kadar gerçekçi, Rumi kadar aydınlık, Che kadar devrimci olacaksın ya da onlardan feyiz alacaksın öyle yazacaksın!

 

Kişilikli, onurlu ve şerefli olacaksın. Hayatla, inançla, felsefeyle ilgili sahip olduklarını elbise değiştirir gibi değiştirmeyeceksin. Bir gün kötü dediğine başka bir gün iyi, öbür gün tekrar kötü demeyeceksin. Neyse onu yazacaksın!

 

Köklü olacaksın. Kökün ekmeğini yediğin toprağın derinliklerine kadar inecek, o torağın içindekilerden besleneceksin. Bir ömür boyu o toprağın suyu ve havası ile büyüyecek, dallanıp budaklanacaksın. O coğrafyadaki sıcaklık ateş düzeyine çıktığında sana yaslananlara gölgenle nefes olacak, yüreklerini ferahlatacaksın.

 

 

Göçmen bir devşirme gibi değil, yaşadığın, ekmeğini yediğin coğrafyanın halkları arasında yiğit, MAHLAS’sız, kendin olacaksın, öyle yazacaksın!

 

 

Yazı yazdığın dile hâkim olacak, en azından yazma kurallarını bilecek, literatürde bile yer almayan lümpen kelimelerle insanların kafasını karıştırmayacak “dezenforme” etmeyeceksin, bildiğin kadar yazacaksın!

 

 

Çamur atmayacaksın, yazılarını mertçe adınla mahlassız yazacak, “ben sizi kastetmedim” demeyeceksin!