Henüz 7-8 yaşlarındaydım…
Batman’ın varoşlarında kiralık bir evde oturuyorduk.
Bir kış günüydü, oldukça soğuktu…
Uzun boylu, babağiyit ve nur sakallı dedemin kerpiç bir evi vardı…
Bir takım hazırlıklar yapıyordu…
Dede ne yapıyorsun’ diye sordum…
Evimizi yapıyorum oğlum’ dedi…
Çok sevindim.
Yine soğuk bir günde yanına gittim dedemin…
Yer yatağındaydı…
Soba 'gup, gup' sesiyle yanıyordu…
Üşüyordum…
Gel yanıma’ dedi.
Gittim...
Yanına sokuldum …
Isındım…
…Ve her zaman ki sıcak gülümsemesiyle “Az kaldı oğlum evimiz bitmek üzere” dedi…
Bir süre geçti, sözünü tuttu
Yeni evimizdeydik ve artık üşümüyordum.
***
Henüz 10-11 yaşlarındaydım...
Dedemin inşa ettiği evimizin karşısında şirin bir cami vardı.
Penceremizin yönü camiye dönüktü…
Her ezan sesinde pencereden dışarıya baktığımda dedemi camiye gidişini izlerdim. O caddeden arabalar çok hızlı geçerdi, dedeme çarpar diye çok korkardım… Çok şükür ki hep kazasız geçiyordu karşıya…
Kuran öğrenmemiz için kardeşim Şaban'la birlikte bizi camideki kursa yazdırdı…
Okul sonrası her gün camiye giderdik…
Bir Kadir gecesiydi, niyetlendik sabaha kadar uyanık kalmaya…
Sevabı büyüktü çünkü…
Kara kıştı…
Kar yerdeydi.
Sabah ezanına az bir vakit kala kurstaki arkadaşlarla iddiaya girdik…
Kimin dedesi ilk camiye girerse ona çikolata alacak…”
Pencerelerin önüne koşuştuk…
Ezana dakikalar kalmıştı…
Herkes merakla bekliyordu…
Uzun boylu, babayiğit ve nur sakallı biri caminin bahçesine adımını atıyordu…
"Dedem" diye haykırdım…
Çikolatayı da kazanmıştım…
***
Henüz 14-15 yaşlarındaydım…
Dedemin bir üst katında oturuyorduk.
Okul dönüşü ilk adresim: dedem ve ninemdi…
Onları görmeden eve çıkmazdım…
Acıktığımda ninemin nefis 'kursık'lerini yerdim…
Dedemin dini sohbetlerini de pür dikkat dinlerdim…
Namazlarını düzgün kılıyor musun” diye sorunca kızararak, “Bazen kaçırıyorum” dedim…
Kurêmın” diyerek, önce cehennemin azabını, ardından cennetin güzelliklerini anlattı…
O an anlamıştım namazın ciddiyetini…
***
17-18'de dürüstlüğü,
20-22'lerde olgunluğu,
25-27'lerde de adamlığı öğrendim dedemden…
***
Çok hastalandı, çok acı çekti…
Hepsini de göğüsledi…
Belki sarsıldı ama yıkılmadı…
Taa ki ninemin vefatına kadar…
Boğazım düğümlenerek, “dadê mıriye” diye boynuna atladığımda, yutkunarak önce Kürtçe “Negri kurêmın, serê me sağ be” dedi, ardından kendine has Türkçesiyle “Takdiri ilahi. İsyan etme, ağlama, Allah büyüktür” diyerek beni teselli etti…
O anda bile yıkılmamayı öğretti…
Ancak içten yıkılmıştı, kolay değildi elbet 70 yıllık yoldaşını kaybetmek!
Dedeler de ağlardı elbet…
Gizli gizli ağlıyordu…
Hasretine sadece 1 yıl 1 hafta dayanabildi!
***
Nedim amcam aradı feryat figan: “Barış oğlum, dede gidiyor…”
Önce dondum, sonra koştum
Üç dakika geçmeden bir daha aradı: “Çok şükür yaşıyormuş” dedi…
Koşarken durdum, yürüdüm, güldüm
Dedeme varmaya yakınken, ben aradım bu kez amcamı: “Dede düzeldi inşallah” demeden, "Babana çabuk haber ver, rahmet etmek üzere" dedi…
Hemen babamı aradım, boğazım düğümlenerek, "Dede rahmet etmek üzere" deyince, sesi buz kesti ve "Hemen yanına gidiyorum" dedi…
Kan-ter içinde eve vardığımda Nedim amcam ve yengem yere yığılmış, babam namazda duada, yanımdaki annem ve Recep amcam şokta, ben ise acil ekiplerinin dedeme uyguladığı kalp masajını çaresizce izliyordum…
Az da olsa umudumuz vardı, çünkü birçok kez yenmişti hastalıkları…
Ancak bu kez geçirdiği kalp kriziydi...
Dakikalar geçtikçe umutlar tükeniyordu…
Nedim amcam daha fazla dayanamadı hıçkırıklarla ağlamaya başladı…
İçerden çıkan doktor: "Başınız sağ olsun" deyince, ailece yıkıldık!
Babam, yüzü örtülü dedemin başında, biz de oturduğumuz yerde ağlıyorduk…
Meğer penceresinin önüne güvercini çoktan konmuş, dedemi almaya gelmiş.
Cenazesini odadan çıkarmayıncaya dek de güvercin uçmadı, bekledi!
***
Nineme gidiyordu!
Cenazesini imamlar, Nedim amcam ve Osman'la yıkarken, vücudunun güzelliği, temizliği içimi ısıtıyordu…
Uyuyordu sanki…
Bir ara elim, nurlu sakallarına gitti…
Son kez okşadım o güzel sakallarını…
Eli cansız bir şekilde boşluğa düşünce de o an anladım bizden ayrıldığını…
Kefenleyip, tabuta koyduk…
Toprağa kavuşacaktı…
Mezarın üzerini kapatmadan hemen önce toprağa daldım…
Kepçe, ilk toprağı atınca üzerine düşen toprak değil de 'un-ufak' olmuş hatıralarımızdı sanki…
Bir bir canlandı hatıralar…
Orada yatan; uzun boylu, babayiğit ve nur sakallı dedemdi…
***
Daha sonra cenazeyi birlikte yıkadığımız dedemin 35 yıllık saygıdeğer imamı Ramazan Ece'yi gördüm…
Üzüntülüydü…
Dayanamadım, sordum: “Hocam affınıza sığınarak, dedemin öldüğüne henüz inanamıyorum. Sanki burada. Cenazesini yıkarken bile ölü gibi değildi, uyuyordu sanki. Ben de mi bir tuhaflık var yoksa normal mi?”
 
Ramazan hoca da; "40 yıldan fazladır cenaze yıkıyorum. Deden olduğu için değil. Ama ben ilk kez böyle bir cenaze yıkadım. Yumuşacık ve tertemizdi. Hiç rahatsız olmadık. Bu o'nun iyi ameller işlediğine işarettir. Gerçekten de ölü gibi değildi" diyerek, sabır diledi…
***
İşte böyle mübarek bir insanı ‘Kutlu Doğum’ haftasında kaybettik.
Ruhu şad olsun, rabbim rahmet eylesin.
***
Okuduğunuz bu yazı, ağlarken yazdığım ‘ilk’ yazımdır.

Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.
Avatar
MEHMET NURİ DAL 2012-05-25 18:34:35

Hüseyin Amcayı 2004 senesinden beri tanırım.Annemle birlikte Sevgili Hüseyin Amcayı ve Gecen sene Rahmete kavuşan hanımı Sosun teyzeyi ziyarete gitmiştik.Son 8 senede onun gibi gerçekten Dinine,İslami değerlere bağlı 2-3 insan ancak gördüm.Hüseyin Amca için kıstas İslamdı.Olayları İslama göre yorumlar ve tatbik ederdi.Editörümüzün yazısını okurken ağladım.Yazacak çok şey var aslında.Şuna eminim ki onu tanıyan 10 bin insan varsa,hepside ona kefil olurdu.Biz Hüseyin Amcanın şehadetine kefiliz.

Avatar
Mehmet Nuri DAL 2012-05-25 18:33:47

Hüseyin Amca Nur içinde yat.Yerin Mekanın Cennet olsun.Sen bir okul gibiydin.Senin sözünü dinleyip yaptıklarını tatbik edenler hiç bir zaman kaybetmiyecek.ALLAHın Rahmet ve bereketi üzerine olsun...

Avatar
Asım KULPU 2012-05-12 16:25:34

ÇAĞDAŞ MEDYA GRUBU BSŞINIZ SAĞ OLSUN ALLAH SABIR VERSİN YUKARIDAKİ YAZIYI OKUDUM GERÇEKTEN DUYGULANDIM. MEKANI CENNET OLSUN...

Avatar
Hasan Çetin 2012-04-30 03:20:41

Sn Editör..başınız sağ olsun..Yüce Allah dedeniz Hüseyin amcaya ve tüm ölmüşlerimize ğani ğani sonsuz rahmet eylesin ve tüm sevenlerine-yakınlarına...bir vesile ile bu site karşıma çıktı okudum inceledim..hayırlı çalışmalarınız olsun...aslen GEDİZ-KÜTAHYA lıyım...istanbulda meb te öğretmenim...hepinize ve tüm batman halkına Kütahya Gediz İlçesinden bin selam saygı ve dualar olsun..Yüce Allah kötüye fırsat vermesin...öncelikle Allah a emanet olunuz...kalbimiz dualarımız sizlerle....

Avatar
fatih çelik 2012-04-23 15:05:04

Allah rahmet eylesin. Yeri cennet olur inşaallah. Başınız sağolsun. İnşaallah size öğrettikleri doğrultusunda güzel bir hayat geçirirsiniz

Avatar
ceylin 2012-04-16 11:32:45

ne mutlu size ki böyle güzel bi insanın torunusunuz... mekanı cenet olsun, BAŞINIZ SAĞ OLSUN...

Avatar
emre 2012-04-15 21:27:41

sayın editör gerçekten bu yazıyı okurgen gözyaşlarımı tutamadım kalemine saglık başınız sag olsun

Avatar
ali 2012-04-16 13:37:23

akıcı ve çok duygulu yazımışsınız, tebrikler

banner100